Reykingar eru hollari en hreyfingarleysi. Þetta er tekið úr pistli eftir hinn margheiðraða heilsuráðgjafa og rithöfund Sölva Fannar. (sjá hér). Þessvegna ákvað ég að taka þetta í réttri röð og byrja að hreyfa mig áður en ég hætti að reykja. Meðalvigtin á því sem ég er lyfta daglega er 5 tonn (2 tonn til eða frá). Enda býst ég við að verða eins og Arnold eftir um það bil 4 vikur.

Hvað er fleira í fréttum, jú, það er ekki nóg með að maður sé orðinn heilsuræktarfrík heldur er ég líka að fara að boxa við Agga. Við erum að hugsa um að kaupa okkur grímur og hanska setja upp sýningarbardaga. Næst á dagskrá er að ákveða dagsetningu og eftir það fer maður á fullt í æfingar. Ég tel mig hafa líkurnar mín megin vegna gífurlegrar snerpu og það að báðir fæturnir á mér eru í lagi. (Sorrý Aggi minn) 

  Guð geymi ykkur, Dr. Hannibal Lecter

 

 

 

 

Ó já, ég gleymdi, fyrir þig Björn

Okei, sumir hafa heyrt það, sumir ekki, Reynir var úti að keyra, fullur, á Húsavík, og keyrði útaf. Bíllinn skemmdist eitthvað, ekki alveg viss hversu mikið. Það slasaðist enginn og allt er í góðu lagi, þannig séð. Ívar fær sérstakar þakkir fyrir að koma að ná í okkur, ef þið eruð strandaglópar einhversstaðar hringiði bara í Ívar(smá djók, sorrý ævör)

Búinn, bless
Reynir

Mig langar að ræða svolítið um forræði og forræðishyggju, best að byrja á því að útskýra forræðishyggju. Eins og nafnið gefur til kynna er þetta ósköp svipað og uppeldi barna, foreldrar hafa forráð yfir börnum sínum, sbr. Forræðisdeilur. Dæmi um þetta er t.d. þegar móðir segir við barn sitt: “þú verður að vera með húfu, það kalt úti!” Auðvitað er rétt hjá móðurinni að miðla af reynslu sinni og vara barnið við, en hvernig á barnið að læra hvað er kalt. Tel ég þar með að ef barnið er ekki varað við og fer út húfulaust, þá læri það hvernig er að vera kalt á eyrunum og þá muni það að öllum líkindum setja upp húfu næst þegar kalt er í veðri.

En nóg um það, forræðishyggja stjórnvalda er afskaplega áþekk þessu, þeir setja reglur um hvað má og hvað má ekki sbr. Umferðarlögin o.s.frv. En hvað gæti hugsanlega gerst ef að einhver óprúttinn aðili tæki upp á því að keyra yfir á rauðu ljósi um miðja nótt eftir að hafa gengið úr skugga um að enginn sé að koma úr hinum áttunum. Það er alveg ljóst að það myndi allt fara í uppnám. Tökum annað dæmi, aðeins öðruvísi, hvað gæti hugsanlega gerast ef einhver eða einhverjir aðilar tæku upp á því að drekka áfengi á almannafæri, eða jafnvel vera ölvaðir, það sem er stranglega bannað samkvæmt okkar alheilögu lögum. Ég get ekki einu sinni hugsað þá hugsun til enda.

Þann 1.júní næstkomandi stendur til að banna reykingar á öllum opinberum stöðum, þ.m.t. veitingahús, barir og aðrir skemmtistaðir. Ég býst við því að næst verði bannað að reykja á almannafæri eins og annarsstaðar hefur verið gert. Þessu er ég hjartanlega sammála, það er gott að aumingja bareigendurnir fá ekki einu sinni leyfi til þess að leyfa viðskiptavinum sínum sem reykja, sem borgar reyndar til jafns á við aðra, að stunda þann ósið sinn. Ég held að við ættum að ganga ennþá lengra og banna tóbak eins og það leggur sig. Og meðan við erum að því held að ég við ættum að banna áfengi, það getur verið óhollt. Við ættum líka að banna flest annað sem er óhollt, s.s. feitan mat, ég gæti tekið að mér að vinna fyrir Forræðisstofnun ríkisins* og flokka hollan mat frá óhollum, t.d. myndi vera hægt að setja viðmið um hvað mjólk, smjör, rjómi, rjómaís o.fl. mætti innihalda mikla fitu. Hvað fleira, já við myndum t.d. líka banna alla bíla og eldsneytisknúin farartæki, útblástur frá slíku getur verið stórhættulegur við vissar aðstæður, líkt og tóbaksreykur (það er reyndar hægt að deyja af of stórum skammti af útblæstri bíla samstundis, það er erfitt með tóbaksreyk, ef það er þá hægt), já og bönnum glerhluti, ef maður brýtur gler þá getur það verið hættulegt, bönnum of beitta hnífa, öll lyf, reipi, þetta eru allt hlutir sem hægt er að fremja sjálfsvíg með. Hvað getum við bannað fleira, jú, bönnum fólki að lifa, það getur verið stórhættulegt að lifa, lífið er fallvalt, slys og sjúkdómar eru algeng, alltof algeng, þetta gengur ekki lengur, bönnum allt!

En að öllu gríni slepptu er ég mikið á móti forræðishyggju í öllum myndum og ég tel að hún miði að því, væntanlega og vonandi ómeðvitað, að útrýma allri sjálfstæðri hugsun og almennu sjálfstæði.

*Tilbúin ríkisstofnun, fyrirfinnst hvergi nema í skemmdu höfði höfundar

Ég tek þig með næst þegar þú kemur í bæinn

Kveðja, Palli

Ég hefði ekkert á móti því að fá að vita hver Stella Blómkvist er. Sumir vilja meina, þessa dagana, að það sé Gerður Kristný. Mér þótti hún eitursvöl að öllu leyti þangað til ég las bakþanka eftir hana aftan á Fréttablaðinu um daginn. Þar féll hún í þá leiðinlegu gildru að pirra sig á því að það væru fáar konur í öllu sköpuðu, á Alþingi, í stjórnunarstöðum o.s.frv. Góðvinur allra, Sigmar Vilhjálmsson, skrifaði snilldarpistil aftan á blaðið Austurlandið um daginn þar sem að hann lýsti sínum, og reyndar mínum, skoðunum um kynjaskiptingu á Alþingi. Hann lýsti því þannig að "líta bæri á þingmenn sem kynlausar verur sem ber að kjósa fyrir þá hugsjón og þeim áhuga sem viðkomandi hefur á samfélagslegum málefnum, hvort sem viðkomandi pissar sitjandi eða standandi."** Þetta finnst mér vera mergurinn málsins, persónan á að vera metin eftir verðleikum, ekki eftir kynfærunum. Þrátt fyrir það, finnst mér við frekar leyfa karlmönnum að njóta vafans þegar er verið að kjósa til embætta og við virðumst hallast frekar að karlmönnum. Það er kannski vegna þess að flestir eru aldir upp við að karlmaðurinn sé yfirvaldið á heimilinu, þó að það sé auðvitað ekki algilt og er á undanhaldi í dag.

*Karl Marx og Friedrich Engels, Kommúnistaávarpið
**Sigmar Vilhjálmsson, Austurlandið

Kveðja, Palli

Það er snjókoma í þessu litla þorpi sem er kallað Vopnafjörður. Það fer eilítið í taugarnar á mér. Ég, þrátt fyrir að vera á miklum fjallabíl, þarf að moka mig inn í bílastæðið mitt á kvöldin og svo aftur út á morgnana. Ég get ekki sagt að þetta sé eftirlætisiðja mín en maður lætur sig hafa það. Ég er byrjaður að prjóna nýja húfu og á þessi að vera tvöföld. Mín gamla einfalda er hvergi nærri nógu góð í þessum vetrarhörkum sem dynja á mér þessa dagana.
   
Að öðru. Þegar Eyvindur Vopni hefði flust til Íslands og numið land frá innri-Krossavík og að Hofi og öllum löndum sem því fylgja, gat hann sest að. Fáum árum síðar fluttist hingað til lands Steinbjörn Körtur, sonur Refs rauða, bróður Eyvindar. Eyvindur tók vel á móti bróðursyni sínum og gaf honum Hofslöndin öll. Steinbjörn eignaðist þrjá sonu, Þormóð stikublíg, sem bjó í Sunnudal, Ref, sem bjó á Refstöðum og Egil, sem bjó á Egilsstöðum (Af þessum þrem var og er vitað mál að Refur hefur borið af.). En Steinbjörn var skuldum vafinn og að mestu leyti algjör aumingi. Þorsteinn hinn hvíti, Ölvissonar hins hvíta, kom til lands og keypti land af Eyvindi og bjó að Tóftavöllum við Síreksstaði í nokkur ár. Þá heimti hann leigufé sitt af Steinbirni, sem hafði ekkert að gefa nema landið og gerði það. Til hans spurðist ekki meir.

Boðskapurinn er þessi: Það borgar sig ekki að vera aumingi.

Reynir

Taugarnar á mér eru að verða yfirfullar af ýmsu drasli sem er að fara í þær.
    Í fyrsta lagi er það að hérna til hliða(beggja) eru einhvers lags hreyfimyndaauglýsingar sem eru framreiddar á einhvern tilviljanakenndan hátt. Oftar en ekki finnast mér þetta vera samfylkingarauglýsingar. Jú, það er gott og blessað að BlogCentral.is selji þetta auglýsingapláss. Og ekkert er að því að samfylkingin, eða þeirra prófkjörsframbjóðendur, kaupi sér auglýsingapláss. En nú er ég, að vísu frítt, að nýta mér þjónustu þessa fyrirtækis og ég er harður andstæðingur samfylkingarinnar í öllum sínum myndum. Ég er eiginlega meiri and-samfylkingarmaður en Sjálfstæðismaður og því finnst mér að fólk, eins og ég, ætti að geta valið hvaða auglýsingu það vill ekki hafa á síðunni sinni.
    Í annan stað fer í taugarnar á mér hvað það er viðtekin venja í dag að horfa framhjá því hversu illa fólk, og þá aðallega ungt fólk, er tal- og skrifandi á íslensku. Nú er ég mikill aðdáandi íslenskrar tungu og geri mitt besta í að tala fallegt og gott mál og einnig að reyna að sjá til þess að fólkið í kringum mig geri það líka. Enginn er fullkominn í þessum málum frekar öðrum og allra síst ég, en það eina sem maður getur reynt er að vera vakandi fyrir þessum vanda. Vanda segi ég þegar ég ætti frekar að segja neyðarástand, því að auk þess sem orðaforði og réttritun krakka og ungs fólks sé til háborinnar skammar, þá hefur prófarkalestri hjá öllum dagblöðum og tímaritum stórlega farið aftur. Fyrst er vandamálið að fólkið sem skrifar fréttirnar og fyrirsagnirnar er kannski óskrifandi, en svo er fólkið, sem er ráðið sérstaklega til að fara yfir texta gagngert til þess að finna og útiloka villur, ekki að standa sig heldur. Eitthvað verður að gera í þessu.
    Já, nú ætla ég að hætta að kvarta, svið eru góð.

Reynir

Eins og sjá má, var ég gabbaður til bjórdrykkju og þykir mér það miður. Ég stóð í þeirri meiningu að þetta væri eplasafi en eins og allir vita er ég forfallinn eplasafafíkill.

Ég vil byrja á því að segja ykkur litla dæmisögu um forfaðir minn Ref hinn rauða.
Eins og gefur að skilja hefur þessi maður verið alveg einstakur í háttum og allar illdeilur sem hafa verið á milli hans og Haraldar hárfagra hafa komið upp vegna hins síðarnefnda. Refur var þannig maður að hann tók aldrei slæma ákvörðun(fyrir utan einu sinni, kem að því síðar). Hann og bróðir hans, Eyvindur Vopni lentu sumsé í barðinu á einræðisherranum/harðstjóranum (Núorðið er talið fullvíst að hann hafi einnig gert hryðjuverkamönnum hátt undir höfði og að hann hafi tengst Al-Qaída) Haraldi hárfagra. Eyvindur, í allri sinni forheimsku, vildi ólmur drífa sig til Íslands þar sem þeir höfðu fregnir af bæði frændum sínum og einhverju almúgafólki sem sest hafði þar að. Eyvindur taldi það góðar fréttir að þeir höfðu ekki heyrt neinar fréttir af þessu fólki. Refur taldi hins vegar, að þeir skildu fara að undirbúa ferðina en ekki leggja af stað fyrr þeir höfðu fengið frekari fregnir. Þegar sá dagur rann upp að allt var ferðbúið og bræðurnir hvor búnir að fylla sitt skip hélt Eyvindur á fund Refs og hafði orð á því hvort þeir ættu ekki að leggja í hann. Ennþá vildi Refur bíða og sagðist hafa ákveðna iðrakennd (e. Gut-feeling) fyrir því að Haraldur hárfagri myndi koma persónulega og biðjast afsökunar á misklíði því sem þeir áttu í. Eyvindur, fljótfær eins og hann var, sagðist ekki geta beðið lengur og ákvað að leggja þegar í hann. Þannig að Eyvindur lét fljótfærnina ráða en þegar Refur hafði kvatt hann sá hann hóp manna koma ríðandi í átt til sín og reið hann á móti þeim. Þar voru komnir fulltrúar konungs og biðu þeir ekki boðana en hjuggu þegar af Refi hausinn.

Boðskapurinn er þessi: Fljótfærni er ekki alltaf af hinu góða, en oftast er skárra að láta hana ráða för en iðrin.

Reynir

Hafiði ekki oft velt því fyrir ykkur hvers vegna "bjór" er góður. Þetta hefur mig lengi langað til að vita. Þess vegna hef ég ákveðið að fara í lítinn rannsóknartúr til fyrrverandi herraþjóðar okkar, Danmerkur, og líður senn að brottför. Eins og gefur að skilja mun ég að sjálfsögðu ekki koma til með að smakka "bjórinn" sjálfur, heldur mun ég vera þögull hjástendingur(e. bystander) og fylgjast með. Mun ég að sjálfsögðu einnig skoða hvaða tónlist og samkomulög fólk vill heyra eftir innbyrðingu þessa "bjórs."

Mig langar til að enda þetta á gamalli vísu:

Tíu bjóra,
ætla að þjóra.
Ei má slóra,
helvítis portkona

takk fyrir,
Reynir

Lengi hafa ókunn öfl úti í heimi rætt við mig um að stofna síðu og/eða gefa út bók um þessi sérstöku málefni. Nú, þessi öfl vilja ekki láta nefna sig á nafn þannig að við skulum halda því þannig, til að byrja með. Við skulum bara segja að þessi öfl hafa mikil ítök í heimi stjórn- og fjármála. Þannig mun ég einnig reka, ja, ekki áróður en einhvers lags fylgiróður en það mun ekki verða mikið. Jæja, ég vona að allir skemmti sér vel og kíki hér inn öðru hverju.

Kveðja, Reynir